De vorige eeuw zo populaire Forsythia verdween behoorlijk naar de achtergrond. Zonder twijfel vanwege de gele bloei; geel was lange tijd not done. Echter, tijden veranderen en langzaam treedt deze bloemheester weer naar voren. Belangrijkste reden daarvoor is het feit dat diverse nieuwe selecties op eenjarig hout bloeien.
Forsythia behoort tot de olijfachtigen, de Oleaceae. Enkele bekende familiegenoten zijn Fraxinus, Syringa en Ligustrum. In het boek Tuinheesters deel 1 (1970) beschrijft de bekende tuinboekenauteur Rob Herwig (1935-2022) veel zomergroene heesters waaronder de toen uitermate populaire Forsythia. Hij noemt de bekende – in 1906 geïntroduceerde – F. × intermedia ’Spectabilis’ zeer algemeen voorkomend en waarschijnlijk het rijkst bloeiend.
Daarnaast vermeldt hij diverse voor toen nog nieuwe cultivars als ’Karl Sachs’ – ’met de allergrootste bloemen’ – en ’Lynwood Gold’ (tegenwoordig ’Lynwood’) met lichtgele bloemen. Als bijzonderheid voegt hij F. suspensa toe, deze is met zijn lange en slappe twijgen als leiheester te gebruiken. De hoogte reikt tot 4 m.
