Als er momenteel op een bijeenkomst met kwekers over gewasbescherming wordt gesproken, gaat het óf over emissie van gewasbeschermingsmiddelen óf over het krimpende middelenpakket. Het ’of’ dreigt echter vervangen te worden door een ’en’ als normoverschrijdingen niet verdwijnen. Bij structurele overschrijdingen in het oppervlaktewater wordt de toelating van een middel aangepast of stopgezet.
Nergens in Europa is er zoveel aandacht vanuit de maatschappij voor gewasbescherming als in Nederland, ervaren zowel de branche-organisaties als handelsbedrijven. Die aandacht resulteerde afgelopen jaren in toenemende mate in rechtszaken over het gebruik ervan. Omdat de gezondheid van omwonenden van percelen onnodig in gevaar gebracht zou worden. Niet omdat er niet volgens de regels gewerkt zou zijn of met niet-toegestane middelen zou zijn gewerkt. Maar omdat bewonersorganisaties en milieu-organisaties van mening zijn dat in de toelating van de middelen onvoldoende rekening is gehouden met het risico voor omwonenden of de impact van middelen op naastgelegen natuur.
Een mening die mede wordt gevoed door aangetroffen residu in de omgeving. En daaronder valt ook de emissie die wordt teruggevonden in slootwater.
