In december werden miljoenen bomen huiskamers binnengesleept voor een magisch oeroud ritueel. Het betoverde ons huis en de wereld, en even geloofden we dat het beter werd. En nu, nu staat de boom aan de weg.
Al jaren leggen wij met kerst voor iedereen één cadeau onder de kerstboom. Vorig jaar was dat een wc-pakket met een Omdenken-scheurkalender en drie wc-rollen. Dit jaar stelde mijn vrouw voor een noodpakket in te pakken voor als er oorlog komt. „Dat hebben ze vast nog niet”, hoorde ik haar hardop denken. „Inderdaad”, dacht ik, „dat hebben ze vast nog niet”. Uiteindelijk strandde het plan, omdat het niet zo’n gezellig idee was.
Los van de gezelligheid is het voorbereiden op oorlog een gevaarlijk mentaal mechanisme. ’Het kan onbewust bijdragen aan het realiseren van iets wat we juist willen vermijden. Door je geestelijk voor te bereiden op crises creëren we een vibratie van angst en conflict en dat werkt als een magneet in onze collectieve realiteit’, zo lees ik in NRC. ’Wat we nodig hebben is het tegenovergestelde: een voorbereiding op vrede. Van angst naar vertrouwen, van conflict naar samenwerking.’
