Van 10 tot en met 12 juli organiseerde De Vlinderstichting voor de achttiende keer de Tuinvlindertelling. Elfduizend tellingen leverden 108.000 vlinders op, een gemiddelde van zo’n kleine tien vlinders per telling, net iets minder dan vorig jaar.
De atalanta werd het meest geteld, gevolgd door het klein koolwitje en de dagpauwoog. Er werden opvallend veel kolibrievlinders, koninginnenpages en kleine parelmoervlinders geteld. In de eerste negen jaar, 2009 tot en met 2017, werden gemiddeld zestien vlinders per telling gezien. Tussen 2018 en 2026 waren dat er veel minder: gemiddeld negen vlinders per telling.
Tijdens het kwartier tellen werden gemiddeld tien vlinders doorgegeven. In kleine stadstuintjes of op een balkon werden vier of vijf vlinders gezien, grote buitentuinen konden soms meer dan veertig vlinders melden. Vergeleken met 2023 (acht vlinders per telling) en 2024 (vijf vlinders per telling) was het dit jaar duidelijk beter. Vorig jaar lag met bijna elf net iets hoger.
Zorgenkindje
De kleine vos, die in de beginjaren van de Tuinvlindertelling regelmatig in de top 3 stond, werd ook dit jaar weer zeer weinig geteld. Vlinders blijven onder druk staan door onder meer verlies van leefgebied en klimaatextremen. „De resultaten laten zien hoe belangrijk tuinen zijn voor vlinders. Met bloeiende bloemen, waardplanten en ruimte voor natuur kan iedere tuin bijdragen aan hun overleving. Dat stemt hoopvol, maar herstel is niet vanzelfsprekend. Een vlindervriendelijke tuin blijft daarom hard nodig, want iedere vlinder telt”, aldus de Vlinderstichting.
